Ten tweede berust de kwalijke reputatie van grafische editors voornamelijk op de vroegste versies van PageMill en het is niet verstandig van eerste indrukken uit te gaan:
De vizier zei: ‘Leren, er is me verteld dat er eens een baas van een badhuis was dat door de meest vooraanstaande en hooggeplaatste personen werd bezocht. Op een dag kwam er een knappe jongeling binnen, die de zoon van een vizier was. De jongen was dik en zwaar van lijf. De badhuisbaas stond klaar om hem te dienen, maar toen de jongen zijn kleren had uitgetrokken, zag hij zijn geslachtsdeel niet, omdat dat tussen zijn benen verdween doordat hij zo vet was. Er was slechts iets ter grootte van een hazelnoot van te zien. De badhuisbaas sloeg zijn handen in elkaar uit medelijden. Toen de jongen dat zag, vroeg hij:”Wat is er met je, badhuisbaas?”
Deze zei: “Sidi, ik heb medelijden met u, omdat u aan een ernstig gemis lijdt. Hoewel u gezegend bent met een uiterlijk van grote schoonheid, beschikt u niet over iets om daarvan te genieten, zoals andere mannen.”
De jongen zei: “Je hebt gelijk, maar je herinnert me aan iets dat ik vergeten was.”
“Wat dan?”
“Neem deze dinar en haal een mooie vrouw voor me, zodat ik mezelf met haar kan beproeven.”
De man nam de dinar aan, liep naar zijn vrouw en zei: “Vrouw, er is een jongeman in het badhuis binnengekomen, de zoon van een vizier. Hij is mooi als de volle maan, maar hij heeft geen geslachtsdeel zoals de andere mannen. Het zijne is onbeduidend en niet groter dan een hazelnoot. Ik kreeg medelijden met hem, omdat hij zo jong is, en hij gaf me een dinar en vroeg me een vrouw voor hem te halen, zodat hij zichzelf kan uitproberen. Jij hebt het meeste recht op die dinar. We lopen geen enkel gevaar, want ik zal je eer beschermen. Je gaat een uurtje bij hem zitten kletsen en gekscheren, dan heb je die dinar te pakken.”
De vrouw van de badhuisbaas pakte de dinar aan en stond op. Ze maakte zich op en trok haar mooiste kleren aan. Ze was een van de knapste vrouwen van haar tijd. Vervolgens liep ze met haar man mee, die haar door een achterdeur bij de zoon van de vizier liet binnengaan.
Toen ze binnen was, zag ze dat hij een knappe jongeman was met een gezicht zo mooi als de volle maan. Ze was onder de indruk van zijn schoonheid. Toen de jongen haar zag, was zijn hart en verstand ook terstond in haar ban. Ze bleef bij hem binnen en hij deed de deur op slot. Daarna omarmde hij haar en drukte haar tegen zijn borst. Tijdens de omhelzing zwol zijn lid tot het zo groot was als dat van een ezel. Hij besteeg de vrouw van de badhuisbaas een flink uur lang, terwijl zij onder hem zuchtte en steunde en kronkelde.
Na een tijd riep de badhuisbaas haar: “Oemm Mohammed, het is genoeg geweest, kom naar buiten. Je zuigeling kan niet de hele dag zonder je.”
De jongen zei tegen haar: “Ga maar naar je zoon en kom dan terug.”
Maar zij antwoordde: “Als ik bij je vandaan ga, ben ik er geweest. Dan zou ik mijn kind alleen achterlaten en zou het als wees opgroeien en omkomen van verdriet.”
Dus bleef ze bij de jongen totdat hij tienmaal zijn lust had bevredigd. Ondertussen stond de echtgenoot voor de deur te schreeuwen, te jammeren en om hulp te roepen. Maar er kwam geen hulp. Hij bleef daar maar staan en riep: “Ik maak me van kant!”
Het was onmogelijk om bij zijn vrouw te komen en hij werd zo door jaloezie en smart overmand, dat hij naar het dak van het badhuis klom, zich naar beneden wierp en stierf.’
vertaald door Richard van Leeuwen, Bulaaq, Amsterdam, 2006.
en het in de Ramen-wereld gebruikelijke VoorPagina. De 1 leek aanvankelijk een enorme belofte, maar er is vaak een enorme afstand tussen de beker en de lippen: het bleek uit eindelijk een gedrocht. Nu kent vrijwel niemand in de Mac-wereld, GoLive en Dreamweaver zijn daar gebruikelijk, het met geen pen te beschrijven, brakke programma FrontPage. Laat dat programma nu tot voor kort wereldwijd het meest gebruikt zijn. Met Mosaic was trouwens ook weinig mis. Met Internet Explorer, meestal aangeduid als Internet Exploder, de opvolger, onder de nieuwe eigenaar Microzacht: van alles. Toch werd Netscape uit de markt gedrukt. Hoewel we het liever anders zouden zien geldt dat tot de dag van vandaag: Exploder beheerst 90 % van de markt. Safari, VuurVos, Chrome, Opera, en enkele anderen, zijn veel beter en veroordeeld tot een bestaan in de marge. Gluton gebruiken we ook al lang niet meer: dat wil nog niet zeggen dat alle lijmen slecht zijn. Aan Velpon danken we zelfs de toetsen-combinatie Appeltje + V voor plakken.
Ten derde is voor het beheren van een site die aan de eisen van de huidige tijd voldoet het simpel intikken van HTML-code niet meer voldoende.
Wie ben ik dan om dwars te gaan liggen en te verkondigen dat met Adobe DreamWeaver in iedere geval betere sites gebouwd worden. Vaak trouwens even goede pagina’s als de met de hand ingetikte.
