De speciale opsporingsambtenaar Ding Gou’er van het Centrale Provinciale Bestuur klom in een vrachtwagen van het Bevrijdingsleger en vertrok naar de Luoberg kolenmijn waar hij een speciaal onderzoek zou gaan verrichten. Tijdens de rit was hij zo diep in gedachten verzonken dat zijn hoofd opzwol en de bruine pet maat 58, die gewoonlijk heel ruim zat, op zijn schedel vastgeklemd leek te zitten. Zijn humeur werd er niet beter op toen hij de pet afzette, de vochtige druppels op de zweetband bekeek en de vettige lucht opsnoof. Het was een onbekend luchtje. Het maakte hem een beetje misselijk. Hij bracht zijn hand naar zijn keel en kneep erin.
Leren Appelen op zijn queeste naar de pot met Appelkennis aan het einde van de regenboog, moet het op zijn lange mars doen zonder een vrachtwagen. Wat bijzonder te betreuren is: ook zonder de bevallige vrachtwagenbestuurster. Niet getreurd, de lezersschare van beminde appelatshikse, zal hem, al zo lang onderweg, als een held in een lied zonder paard, er ook dit maal weer met bemoedigende, en immer hartverwarmende, e-meels doorheen slepen.
Op een dag ben ik weg en ik ga niet meer terug
ik ben weg en ik kijk niet om
Er zijn lichten en borden en pijlen die ik volg
ook al weet ik niet waarom
Er zijn kraaien die schreeuwen en meeuwen die krijsen
ze wijzen me naar wat ik zoek
Er is belofte in de lucht en belofte op de weg
Er liggen kansen op elke hoek
refrein:
En ik ben al zolang met mezelf onderweg
als een duif in de lucht zonder til
Ik vind tegenslag, regen, ellende en pech
want ik ben al zolang met mezelf onderweg
lalalalalalala......
Bij de vrouw met een wit gezicht, doet de gordijnen dicht
weet wat ik nodig heb
Ze is kouder dan ijs, maar wel ouder en wijs
en ze weeft me in haar web
Ze zegt maar ik ben je vrouw en ik blijf je trouw
en ik weet precies wat je wilt
Maar hoe mooi het ook klinkt en hoe mooi ze ook zingt
in mijn hart blijft het ijzig kil
refrein:
En ik ben al zolang met mezelf onderweg
als een hond in een park zonder baas
Ik vind tegenslag, regen, ellende en pech
want ik ben al zolang met mezelf onderweg
lalalalalalala......
Maar waar is mijn God, mijn Mohammed, mijn Boeddha
mijn man van het ware woord
Degeen die me opduwt en drukt aan zijn borst
en al mijn gebeden verhoord
Waarom ben ik ooit geworden die ik ben
maar verloor ik de ziel van een kind
Waarom moet ik zoeken, moet ik zoeken naar iets
waarvan ik weet dat ik 't nooit vind
En ik ben al zolang met mezelf onderweg
als een held in een lied zonder paard
Ik vind tegenslag, regen, ellende en pech
want ik ben al zolang met mezelf onderweg
lalalalalalala......
