In het weekeinde landden de aasgieren op de titelbalk van de regelpanelen map, pikten met hun snavels de horren voor de ramen kapot en brachten met hun vleugels de tijd die binnen stil was blijven staan in beroering, en maandagochtend vroeg ontwaakte de Systeem x.x.x gemeente uit haar al jaren durende lethargie met een lauwwarm, licht briesje dat duidde op grootse dode en verrotte grandeur. Toen pas durfden wij naar binnen te gaan zonder de halfvergane gefortificeerde muren te hoeven bestormen, zoals de dappersten onder ons wilden, of de hoofdingang uit zijn voegen te lichten met behulp van ossenspannen, zoals anderen voorstelden, want toen iemand tegen de grote geblindeerde deuren duwde die in roemruchte tijden van het huis de toetsaanslagen van Leren Appelen nog hadden weerstaan, draaiden ze al om hun scharnieren. Het was net alsof we in een andere tijd binnendrongen, want de lucht in de beerputten van het uitgestrekte toevluchtsoord van de macht was ijler en de stilte was er ouder en de dingen waren nauwelijks zichtbaar in het weinige licht.
Hoewel er geen mannen in witte pakken werden waargenomen, er niet ‘toevallig’ een arrestatieteam stond te wachten bij het benzinestation waar de macrobiotische en diervriendelijke moordenaar zich in allerijl naartoe spoedde; er geen sporen gevonden werden van Roze Balletten; de boel duidelijk van ouderdom in elkaar aan het storten was en er geen aanleiding bestond te vermoeden dat alle regelpanel en extensies van afzonderlijke springstofladingen waren voorzien die op het zelfde moment tot ontploffing zouden gebracht worden; er geen sprake van was dat we in een televisie opname beland waren, die opmerkelijke overeenkomst met een Kuifje-album vertoonde, want de gebeurtenis was, zoals de introductie van Apple TV , zoals in het gedicht van Gil Scott-Heron ( voorgedragen op de LP ‘Small Talk at 125th and Lenox’, 1970) en zoals in de Labelle medley ‘Something In The Air\The Revolution will Not Be Televised’, op de LP ‘Pressure Cookin’ (1973): live; schroeven in de muur bleken niet de beruchte spionagecamera’s zoals ontworpen door, de ook bij de ondergang van Aantjes betrokken, ( al was dat er volgens de Volkskrant van afgelopen zaterdag 29 december 2007 geen) Eef Brouwers, en onder de naam EefCam® met groot gevolg toegepast in Margaritagate: toch gingen de geruchten over een complottheorie al snel.
Typisch gevalletje van waarnemingen die niet uitgebreid gepreciseerd zijn, daarom niet reproduceerbaar. Daarmee de complottheorie niet falsifieerbaar. Dag Prof. Karl Popper. Da-hag, da-hag, Popper, Karl! En is die Wim Meuldijk ook al onder de zoden. Leren Appelen wordt hier toch wel heel erg van de moeie van.
Nu we het toch over Popper hebben, kan het geen kwaad weer eens wat Karel van het Reve door Leren Appelen te mengen. Ditmaal ook weer: uit zijn verband gerukt, in de verkeerde volgorde en onjuist ingekort:
Zo ontstond mijn onduidelijke twist met Popper. Hij ziet overal in de planten-, mensen- en dierenwereld trial en error elimination. In zijn visie [...] wordt ieder ding getest en als het blijkt te voldoen wordt het in gebruik genomen.
[...]
De trial in mijn opvatting is niet dat men probeert of iets ergens goed voor is, maar of het überhaupt mogelijk is dat bepaalde ding te doen, die reactie te herhalen. Blijkt dat mogelijk dan gaat men door.
[...]
Kortom, het enige wat men probeert als men iets doet is of men het kan doen. Als dat mogelijk is gaat men ermee door. Popper daarentegen is meer geneigd te denken dat men iets probeert om te kijken of het ‘werkt’, dat wil zeggen om te kijken of het ‘werkt’, dat wil zeggen om te kijken of men ermee bereikt wat men ermee wil bereiken.
[...]
Poppers trial is: ‘does it work’. Mijn trial is ‘can it exist’.
Karel van het Reve: Een dag uit het leven van de Reuzenkoeskoes, 1979.
