Leren Appelen richtte zich met een indrukwekkende krachtsinspanning op. Hij wreef met de knokkels van zijn handen over zijn oogleden, schoof het gebreide muskietennet opzij en bleef een ogenblik peinzend op de kale vloer zitten. Hij had dat ogenblik absoluut nodig om zich ervan te vergewissen dat hij leefde, en om zich de datum en de daarmee corresponderende heilige te herinneren. Dinsdag 4 oktober, dacht hij; en hij fluisterde: “Heilige Franciscus van Assisi.’
Veel verschil tussen de mussen uit de dagen van Franciscus en de mussen van nu is er niet. Hoogstens dat we tegenwoordig dode mussen in een museum in Rotterdam opslaan en mussen sedert de oekaze van W.F. Hermans niet meer zonder aanleiding uit de dakgoot mogen lazeren. Wie echter het oorspronkelijke Regelpaneel van Susan Kare uit 1984 vergelijkt met de huidige 10.5.1 Systeem Voorkeuren zal niet veel overeenkomsten zien. De voornaamste overeenkomst is dat het basis ontwerp van beide van Susan Kare is. Nadat het kwade uur in 1985 voor Jobs bij Apple gekomen was, volgde Susan Kare Jobs naar NeXT. Daar ontwierp ze de NeXTSTEP Voorkeuren, die zo goed als ongewijzigd, op wat kleine cosmetische ingrepen na, de Systeem Voorkeuren van Mac OS X Developer Preview 2 in 1999 vormden.
Ondertussen werd er na het vertrek van Jobs en Kare lustig voort gesleuteld aan het Regelpaneel. Pas in 1989 schreef Cecilia Lindqvist ‘Tecknens Rike’, in 2007 in het Nederlands vertaald door Bertie van der Meij als ‘Het karakter van China. Het verhaal van de Chinezen en hun schrift’ en moest Apple rekening houden met de sedert de Middel Eeuwen sterk afgenomen vaardigheid van moderne westerlingen om beelden om te zetten in begrippen. Daarom werden in 1986 in Systeem 3 tekst labels toegevoegd om de functies van de verschillende onderdelen van het Regelpaneel nader toe te lichten. Voor bijvoorbeeld de instelling van Apple Talk en de RAM Cache was dat geen overbodige luxe. De klokinstellingen kregen een eigen bureau accessoire, om in 1987 (Systeem 4) weer in het Regelpaneel terug te keren. Het Regelpaneel was in Systeem 4 onderverdeeld in drie afdelingen (Algemeen, Toetsenbord en Muis) om de zich steeds hoeveelheid die ingesteld konden worden wat meer ruimte te geven. Om de zelfde reden was het Regelpaneel (versie 3.2) nu modulair opgebouwd. Je kan van de Mac immers zeggen wat je wilt, maar een verstandige meid is het wel, want op de toekomst voorbereid.
Apple begon met Systeem 6 met het verschepen (“Echte artiesten verschepen”, S.J) van de MultiFinder waarmee mogelijk leek dat meerdere toepassingen tegelijkertijd draaiden. Het in werkelijkheid draaien van meerdere programma’s tegelijkertijd kon pas in Mac OS X. Bureau accessoires leken daarmee overbodig te zijn geworden. Ze leefden echter voort als componenten van het Systeem en vonden daarom hun plaats in de Mac Systeem bestand. Toevoegen of verwijderen van Bureau Accessoires kon, net als met de Lettertypen, alleen nog met het speciale hulpgereedschap Font/DA Mover.
Met Systeem 7 was alles weer anders: er kwamen aparte mappen voor Regelpanelen, Extensies, Lettertypen en Voorkeuren. De map Regelpanelen bevatte een hoeveelheid kleine toepassingen, die gebruikt konden worden door ze in de map Regelpanelen dubbel te klikken of door ze te selecteren in het Apple-menu. Eenmaal gestart gedroegen de Regelpanelen zich als onafhankelijke kleine toepassingen in hun eigen venster. Dit alles bleef het zelfde tot het laatste Systeem. De versies 8 en 9 zagen er alleen iets anders uit omdat ze gebruik maakten van de Copland-stijl.
Apple was in 1997 van plan de NeXT OS van een Mac uiterlijk te voorzien onder de naam Rhapsody. Nadat het in 1999 terug naar de tekentafel was voor Rhapsody keerde de NeXT interface van Susan Kare terug. De Regelpanelen hadden daarbij een uiterlijk dat overeenkwam met het Regelpaneel zoals dat voor Systeem 7 gebruikelijk was. Na de boven genoemde Developer Preview 2 begon de lange mars terug naar het Mac uiterlijk van de Regelpanelen zoals die er onder Systeem 7 uitzagen. De lange mars terug is met 10.5 nog niet helemaal afgelegd en het is de vraag of dat ooit zal gebeuren. De huidige Systeem Voorkeuren biedt niet meer de overzichtelijkheid en het gebruikers gemak van het NeXT origineel, maar voelt wel een stuk meer Mac aan.
