Plotseling, alsof een wervelwind wortel had geschoten midden in het dorp, kwam de bananenfabrikant uit Redmond (Washington) onmiddellijk gevolgd door de dorre bladeren. Het was een wanordelijke en onstuimige dorre bladermassa, gevormd door het menselijke en materiële afval van de andere gemeenschappen; het kaf van een besturingssystemen oorlog die telkens onwaarschijnlijker en verder verwijderd leek. Ze besmetten alles met hun verwarde massageur, met hun geur van showoff-ware en diep verborgen dood. Veel van het, onder begeleiding van Bert Haanstra’s fanfare, als nieuw en innovatief aangekondigde blijkt bij nadere beschouwing: afval en dorre bladeren.
De menubalk zou haar toegevoegde waarde hebben verkregen door nu ‘multitreaded’ te zijn. “Ja. En?” Om Jan Mulder nog maar eens te citeren. Voegt het iets toe dat eenmaal uitgerolde menu’s open blijven staan tot je met je muis klikt, een toetsen combinatie intikt of een nieuwe computer koopt; afhankelijk van wat zich het eerst voordoet. Een beetje behoorlijk besturingssysteem laat de doorschijnendheid van objecten trouwens contextueel afhankelijk zijn. Kan hetgeen dat door de transparantie min of meer zichtbaar wordt ons wel een beetje boeien? Zo niet, dan is doorzichtigheid van een zelf- gesponnen en gebreide coltrui van geitenwol voldoende. Daarbij komt dan het grote voordeel van een grafische gebruikers omgeving boven het voorgaande getob met een commandolijn om de hoek kijken. Dat allerlei instellingen met schuifbalken, radioknoppen en aanverwante zaken geregeld kunnen worden. Dit lijkt allemaal geouwehoer, maar om met God te spreken: “er is niets tegen geouwehoer, als Van het Reve’s zegen er maar op rust.” (Hugo Brandt Corstius geïnterviewd door Theo van Gogh. De Groene Amsterdammer; 26 juli 1995)
De originele Macintosh van 1984 kon slechts één hoofdapplicatie tegelijk draaien, daarom werden bureau accessoires ontworpen zodat de instellingen vanuit alle toepassingen gewijzigd konden worden. Het aller belangrijkste bureau accessoire, volgens de Leren Appelen redactie: het Control Panel (Regel Paneel) is tot op de dag van vandaag (6 december 2007) bij ons. Weliswaar onder een andere naam, het heet tegenwoordig Systeem Voorkeuren, maar het gaat om een zelfde soort venster van perceptie, met een zelfde toepassing. En, wat zegt een naam? Dáár zou ik toch eens een stukje over moeten schrijven. Zou een hondje als ti niet Fikkie heette minder hard blaffen? Wie kent er trouwens een hondje genaamd Fikkie. Ja, Fikkie Leandros, maar die blaft tegenwoordig niet meer. Dus Fay Lovsky heeft gelijk. Whiskat is trouwens ook, zoals eerder betoogd, geen hondenaam.
