21.1.1 De Appel Werken

(9 juli 2002)

Omdat Klarus/Appel Werken al zo lang onder ons is, realiseert menigeen zich niet dat het de kinderziektes al lang ontgroeid is en al sedert lang klaar is voor het grote werk. Jarenlang hebben mensen het programma een beetje meewarig als ‘Zwitsers zakmes software’ afgedaan. Een oppervlakkige bestudering geeft ook geen aanwijzing over de gigantische krachten die zich onder de motorkap bevinden. ‘IJsberg software’ zou een betere term zijn; slechts een klein deel van de mogelijkheden openbaart zich op het eerste gezicht. Buiten zicht bevindt zich een enorme hoeveelheid mogelijkheden.

Appel Werken is niet zomaar een zooitje programma’s die tezamen in een doos gekwakt zijn. MS Kantoor is wel een voorbeeld van die handelwijze. Sterker nog het is één pakket met zes aspecten, die allen geïntegreerd kunnen worden. Die integratie is zo naadloos dat het makkelijk is om te vergeten dat je eigenlijk tussen modules heen en weer beweegt. Een bijkomend voordeel is dat het een stuk eenvoudiger is om één programma onder de knie te krijgen, dan zes verschillende, waardoor weer tijd vrijkomt ook nog werkelijk iets met het programma te doen. Zoals je eigenlijke werk, bijvoorbeeld.

Door de jaren heen heeft de artiest voorheen bekend onder de naam Klarus Werken een toegewijde aanhang weten te verwerven. Deze gevoelige zielen hebben gekozen voor eenvoud, benodigde technologie en economie. Zij accepteren het dat mensen die rondrijden in hun MS GTi Sport Kantoor Gereedschappen Magazijn Turbo Intercooler 4x4 Programma hun zouden kunnen verpulveren in een rechtstreekse wedloop aangaande het toepassen van het traumatisch triviale triatlon trema toepen. Dat interesseert ze geen biet. Ze hebben geleerd om met dit schijnbaar basale programma kunst en vliegwerk te verrichten en achteloos een driedubbele axel in combinatie met een achterwaartse flikflak op een enkele bit uit te voeren, als dat al nodig mocht zijn, om hun werk gedaan te krijgen. De aanhangers blijven bij Appel Werken, omdat het krachtig, transparant en betrouwbaar is.

Met een geweldige basis in het onderwijs, telt Appel Werken miljoenen thuis gebruikers en kleine bedrijven onder haar aanhang. Zelfs enkele zeer grote bedrijven zoals General Motors, Sears en Exxon. ‘In de topduizend van grootste bedrijven naar marktwaarde die het Amerikaanse zakenblad Business Week deze week publiceert, staat Exxon op drie’ (Het Parool, zaterdag 6 juli 2002). De aantrekkingskracht van een strakke, makkelijk te gebruiken, Mac–en–Windows, set van productiegereedschappen tegen een spotprijs – misschien een beetje geholpen door een tikkeltje verzet tegen de muk van Microsoft die ons steeds weer, vaak tegen onze zin, door de strot geduwd wordt – heeft hele volksstammen in de armen van Appel Werken gedreven.

Wereldwijd dan. In Nederland is de positie van Apple in het onderwijs schandalig slecht – Jack Nouws heeft terecht Apple Nederland daar direct verantwoordelijk voor gesteld, de lapzwansen daar kennen hun eigen producten niet eens en doen al helemaal geen enkele inspanning om dingen, anders dan door advertenties, onder de aandacht van bijvoorbeeld het onderwijs te brengen. Als ze het al wel doen, verrekken ze het weer de kortingen die in de VS uiterst gebruikelijk zijn voor groot afnemers toe te kennen – en weten zelfs de grote meerderheid van de Apple dealers niet wat voor een juweeltje Appel Werken eigenlijk is.

Trouwens het gaat geheel tegen de aard van de Nederlandse manager in om een stinkend duur bijeengeraapt zooitje ongeregeld, waarin door een overdaad van toeters en bellen het zicht op de daadwerkelijk uit te voeren taak volledig ontnomen wordt; waarvan de leercurve buiten categorie valt, net als het fietsen op de Mont Ventoux; die door ‘iedereen’ als de ‘standaard’ wordt erkend; eens op z’n minst te vergelijken met: een ander, geïntegreerd, programma, dat qua aanschafprijs, bedieningsgemak, de daar uit voortvloeiende vermeerderde productiviteit, toegenomen arbeidsvreugde, dat op de koop toe zo goed als niet onderhouds gevoelig is, en dus: met kop en schouders boven dat vervloekte MS Kantoor uitsteekt. Dat zou op de kleintjes letten zijn. Kunnen we niet eerst eens iemand ontslaan? Ach, waar maak ik me druk om. De gemiddelde Nederlandse manager, een ‘pratend pak’ dat zweert bij ‘zeemeeuw management’, kan deze alinea al helemaal niet lezen. Laat staan begrijpen.