Herinnert u zich deze nog? (3)

De wrok van het vuilnisvat

Muze, bezing ons de wrok van de zoon van Jobs, Steve,
die ongenadige wrok die de Mac-eraars grenzeloos leed bracht,
duizenden krachtige zielen van helden prijsgaf aan Hades
en die hun lichaam tot prooi van honden en aasvogels maakte:
zo ging de wil van Zeus in vervulling. Begin bij de dag die
twist en vijandschap bracht tussen Gates’ zoon Bil,
heer en hoofd van het volk, en de godegelijke Steve.

Is er een onderwerp waar Agnes Kant van de SP nooit een kamervraag over gesteld heeft? Laten we dat scherper stellen: is er een onderwerp denkbaar waar Agnes nooit een kamervraag over gesteld heeft? Is de paus van het houtje? Schijten beren in het bos? De vraag stellen is hem beantwoorden. Daar zijn we dus mooi klaar mee.
Nog zoiets: de vervanging van het klassieke vuilnisvat door een prullenmand met een verregaande kantooruitstraling. Zelfs een voor Ikea te sullig ontwerp: een mand van gevlochten metaal, die overal misstaat behalve in Crediteuren Debiteuren. Mochten ze hem, ondanks dat, toch nog ooit bij Ikea in het assortiment opnemen (design: Kneus Brökkebeun) krijgt-i geheid de naam: ‘Lullo’.
Zat er in het oorspronkelijke 1984 Mac-bureaublad nog een beetje humor, doordat een vuilnisvat in de oer Hanna-Barbera Flintstones vorm plompverloren op het bureaublad was geplaatst; in de OS X verschijningsvorm heeft het vuilnisvat een dusdanige gedaanteverwisseling ondergaan, dat we genoegzaam kunnen aannemen dat de doorsnee kantoorkloot in staat is om in de opperste vorm van luiigheid, die hem van nature eigen is, het ding ook in de werkelijke wereld boven op z’n bureau te zetten.
Een gevoel van onbehagen, op z’n minst, neigend naar verbijstering, grenzend aan een vorm van totale ontreddering, maakt zich van ons meester, als we ook na eindeloos googlelen nergens de vraag, die geen zich zelf respecterend sportjournalist ooit zal vergeten te stellen, aan het oude vuilnisvat gesteld zien: “Hoe voelt dat nou?”.
Om er maar een paar te noemen: Apuleius, Kafka en Philip Roth brachten ons uitvoerig op de hoogte van de zielenroerselen van hen die een metamorphose ondergingen. De verzamelde Mac-journalistiek liet het volkomen afweten. Ik voeg mij in die traditie.