Bureaublad herwonnen (Milton)

Om nu te beweren dat de aarde voor de introductie van de Macintosh woest en ledig was, gaat vermoedelijk wat ver. Een bruggetje of tig, bij benadering. En toch... Ik wil gaan spreken van gedaanten die in nieuwe werden veranderd. Goden, leen mijn werk uw adem, want ook u deed mee aan die veranderingen. Leidt ononderbroken mijn lied vanaf het eerste werelduur tot aan mijn tijd.

Voordat er zee of land was en een lucht die alles toedekt, bestond er slechts één aanschijn der natuur in dit heelal. Men sprak van Chaos, een primaire ongevormde massa, niet anders dan een bonk gewicht, een samenraapsel van slordige kiemen van niet goed gecombineerde dingen. Er waren nog geen Godenzonen, die steeds hun snikkels vol lieten groeien...

Het is nu niet het uitgelezen moment om het over de Hoer van Hamburg te gaan hebben. De Glorie van De Meer komt toch nooit weer (Drank & Vrouwen). Duidelijk is echter dat de introductie van de Macintosh op 22 januari 1984 de toen nog intuïtief braakliggende wereld op haar grondvesten deed schudden, op een manier waar Lissabon (1720, zie ook Voltaire, Candide), San Francisco (1906), Bam (26 december 2003), de Indische Oceaan (tsunami) (26 december 2004), Kasjmir (8 oktober 2005) en Middelstum, provincie Groningen (8 augustus 2006) nog een puntje aan kunnen zuigen.

Het opmerkelijke is dat sedert die gedenkwaardige 22-ste januari 1984 er aan het Bureaublad ook nog niets wezenlijks is veranderd. Al is er in de tussentijd wel een stortvloed, Wilders zou spreken van een tsunami, den echte Hollander van een springvloed, aan Systemen, oplopend tot Systeem 7.5.5, daarna Mac OS-en (7.6, 8.0, 8.1, 8.5, 8.6, 9.0, 9.1, 9.2, 10 beta (sic), 10.0, 10.1, 10.2, 10.3 en 10.4, om alleen de varianten te noemen waarvoor de gebruiker moest betalen, want sedert Systeem 7.5 moet er voor elke ‘grote’ update betaald worden) over ons heen geworpen.