een onafzienbare rij van Potemkin dorpen

Gebruikelijk was en is dat de eerste betaalde versie ook eerste klasse zoog en er daarom vervolgens een lawine van, weliswaar gratis, tussentijdse veiligheids-dagvers-toevoegingen en subversies op de argeloze gebruikster zullen losgelaten worden. Het verschil tussen teststers en eindgebruiksters, vaak eenvoudige boerinnekutjes, is in de computerwereld traditioneel flinterdun of geheel afwezig. Dat Apple sedert 1994 14 betaalde versies op de gebruikster losgelaten heeft is zeer begrijpelijk. Althans voor iemand die de parkeerplaats bij de Applecampus, Infinite Loop 1, Cupertino ooit gezien heeft.
Diepdroef is dat er vervolgens een complete industrie is ontstaan van in essentie niet al te foute figuren, want Appelaars in hart en nieren, die schaamteloos meeeten uit de aldus ontstane ruif. Absoluut dieptepunt vormde wat dit betreft mijn ex-collega’s van de Mac-jongens bij PcM die toen het sedert jaren armlastige Het Parool overging van 9.2.2 en Vensters NT op 10.x beweerden dat daar een heftige en, vanzelf, duurbetaalde training voor nodig was. Nooit, nog niet voor een seconde hadden ze ooit overwogen hun Mac-kennis met iemand te delen en zeker niet via liefdewerk-oud-papier projecten als Leren Appelen of Applebits, maar nu ze slapende rijk dachten te kunnen worden, voelden ze zich opeens geboren docenten. Vette pech voor de beide heren dat ze bij Het Parool voldoende gezond verstand hadden om hier niet in te trappen.
Om maar eens overhaast naar een conclusie te springen: al die geheel vernieuwde formules hebben voornamelijk geleid tot cosmetische veranderingen en een onafzienbare rij van Potemkin dorpen. Wil je weten hoe je Appeltje werkt, lees het na in Leren Appelen, ook al gaat dat over in het begin over Systeem 8 en 9. Bijna had ik uitgeroepen: “de flexibele geest regeert!”. Stom, stom, stom, we worden juist geregeerd door de meest onflexibelen van geest: MP JP en zijn billemaatje De Don.
Wie nu verwacht dat ik hier het hoofdstuk Het bureaublad nog eens dunnetjes ga overdoen omdat het beestje nu niet meer Mac OS 9.2.2 heet maar Mac OS 10.4 heeft het, ja, Dames, jullie raden het al: mis.
Ach, heilige neuk, ben ik de een vorige bladzijde begonnen met het citaat ‘ wat zegt een naam’ en ben ik om een onnavolgbare, maar vermoedelijk moverende reden totaal vergeten de bijbehorende rap te schrijven.