Preemptieve multivitamine

 Ooit gehoord van iemand die midden in de nacht, badend in het zweet, wakker geschrokken zou zijn, omdat haar Mac geen Quartz Extreme en geen Open GL zou ondersteunen? Nou, ik niet. Zou er ooit iemand hebben bestaan die een kogel door de kop heeft gejaagd, of zich gehangen heeft, na de constatering dat haar Mac het weliswaar prima heeft gedaan heeft maar zonder preemptive multitasking? Kom nou. Natuurlijk niet!

Afgezien van een paar bebaarde en bebrilde soldeerboutridders weet geen hond waar die tamelijk overbodige technobabbel voor staat. Niet alleen het ongeletterd gepeupel en aanverwant Telegraaf-lezend klootjesvolk. Men wil het niet weten ook. Ieder, van het door de Nederlandse Vereniging Van Huisvrouwen van goedkeuring voorzien, weldenkend mens denkt er zo over.

 Laat onverlet dat computerfabrikanten ons blijven bestoken met semi-interessante hebbedingetjes. Onbelangrijke, weinig belangwekkende, tendenspraatjes, koren op de molen van hasjpruimende nieuwlichters; halfzachte magiërs in hun voddenbalen kledij.

 Multithreading, symmetrical multiprocessing, dynamic memory allocation & memory protection. Er is geen modewoord in de computerwereld denkbaar of de Mac OS ondersteunt het.

 Heft aan, heft aan de luiden zang.

 Voor de hand liggende zaken als een ingebouwde gsm & UMTS-datakaart in je PowerBook (of MacBook Pro zoals de IntelliMac’s met Intel Core Duo sedert januari 2006 heten) daar kunnen de gelovigen van de Mac-gemeente nog steeds naar fluiten. Elke vogel zingt zijn lied, Mac-sters waarom zingt gij niet? Laat de bel, laat de trom, laat de beltoon horen!